منچسترسیتی در لیگ برتر کاونتری را ۱-۰ شکست داد. گلی زودهنگام، تیمها را در بازیای که هرگز باز نشد جدا کرد. سیتی مالکیت توپ را کنترل کرد اما نتوانست گل دیگری بزند، در حالی که کاونتری با نفرات زیاد دفاع کرد و در ضدحملات خطرساز بود. این نتیجه سیتی را در کورس قهرمانی نگه میدارد و کاونتری را بدون پاداش برای عملکرد منظم خارج از خانه رها میکند.
سیتی در یکچهارم ساعت ابتدایی گل زد و بقیه بازی را صرف مدیریت این برتری کرد. آنها با صبر توپ را گردش دادند، دفاعهای کناری را بالا فرستادند و کاونتری را برای مدت طولانی در یک بلوک دفاعی عمیق نگه داشتند. مهمانان زمین را واگذار کردند اما موقعیت واضحی ندادند و بازی به الگویی قابل پیشبینی رسید: سیتی جستجو میکرد، کاونتری مقاومت میکرد.
مقاومت کاونتری سازمانیافته بود نه از سر ناچاری. هافبکها در خطی باریک جلوی دفاع چهار نفره عقب مینشستند و نیمفضاهایی که سیتی معمولاً در آنها ترکیب میسازد را میبستند. وقتی سیتی به کنارهها میرفت، وینگرهای کاونتری عقب برمیگشتند تا خط دفاعی پنج نفره تشکیل دهند. بهترین موقعیتهای میزبان از توپهای دوم و ضربات ایستگاهی به دست آمد، نه از ترکیبهای مستمر از میانه.

























































