لس‌آنجلس اف‌سی در خانه با نتیجه ۱-۳ مغلوب مینه‌سوتا یونایتد شد؛ نتیجه‌ای که در نگاه اول با جریان بازی همخوانی ندارد. تیم میزبان با مالکیت ۵۰ درصدی، ۲۲ شوت، ۸ کرنر و ۱۴ پاس کلیدی، توپ و میدان را در اختیار داشت، اما در نهایت دست خالی زمین را ترک کرد. مینه‌سوتا با نیمه‌ای از مالکیت و تنها ۶ شوت، سه گل زد و نشان داد که در فوتبال، کیفیت موقعیت‌سازی بر حجم حملات برتری دارد.
مهم‌ترین عدد این بازی، شاخص گل انتظاری است: لس‌آنجلس اف‌سی با وجود ۲۲ شوت، تنها ۰.۷۷ گل انتظاری ساخت و مینه‌سوتا با ۶ شوت به ۰.۶۲ رسید. این یعنی میزبان بیشتر شوت‌هایش را از راه دور زده است؛ ۱۳ شوت بیرون محوطه جریمه در مقابل تنها ۹ شوت داخل محوطه. در سمت مقابل، هر سه شوت داخل محوطه جریمه مینه‌سوتا در چارچوب بود و دو موقعیت بزرگ ایجاد کرد. دقت شوت مینه‌سوتا ۵۰ درصد و دقت لس‌آنجلس ۳۲ درصد بود؛ تفاوتی که به‌تنهایی سرنوشت بازی را توضیح می‌دهد.
آمار پاس هم داستان جالبی دارد. لس‌آنجلس ۴۸۱ پاس با ۴۱۶ پاس موفق و ۱۴۷ پاس به یک‌سوم نهایی زد، اما تنها ۳ کراس موفق از ۲۹ کراس داشت و فقط یک دریبل از ۱۱ دریبلش موفق بود. مینه‌سوتا با ۵۰۶ پاس و ۴۲۰ پاس موفق، ۲۵ کراس موفق از ۵ کراس نداشت، اما ۸ دریبل موفق از ۱۳ تلاش و ۱۳ تکل موفق از ۱۹ تکل ثبت کرد. دفاع مینه‌سوتا با ۲۵ کلیرنس و ۱۳ قطع توپ، فشارهای پایانی میزبان را خنثی کرد و دروازه‌بان این تیم با ۶ سیو، ستون برد شد؛ در حالی که دروازه‌بان لس‌آنجلس هیچ سیوی نداشت.
نکته تاکتیکی روشن است: لس‌آنجلس توپ را در اختیار داشت اما در باز کردن دفاع جمع‌وجور مینه‌سوتا ناکام ماند و با ۶۵ پاس ناموفق و ۱۷ خطا، ریتم خود را از دست داد. مینه‌سوتا با پذیرش مالکیت حریف، روی ضدحمله و موقعیت‌های کم‌تعداد اما پرقیمت سرمایه‌گذاری کرد و برد deservedly گرفت. برای تحلیل نکات کارشناسی و پاسخ به این پرسش که برنده کیست، آمار این بازی گویاست: تیمی که موقعیت‌های باکیفیت‌تر می‌سازد، نه تیمی که بیشتر شوت می‌زند. علاقه‌مندان به شرط‌بندی Los Angeles FC - Minnesota United باید به شاخص گل انتظاری و کیفیت موقعیت‌ها بیش از حجم حملات توجه کنند.
