برنتفورد و ساندرلند روز شنبه در ورزشگاه گیتک کامیونیتی به تساوی ۱-۱ رسیدند، نتیجه‌ای که هر دو تیم را با یک امتیاز از بازی‌ای که ساندرلند مدت‌ها آن را کنترل کرد، باقی گذاشت. یک پنالتی دیرهنگام برنتفورد گل زودهنگام ساندرلند را جبران کرد و تساوی را برای میزبان مقابل تیمی که در نود دقیقه موقعیت‌های بهتری ساخت، نجات داد.
خلاصه بازی
ساندرلند با برنامه‌ای واضح به غرب لندن آمد و آن را با نظم اجرا کرد، با پرس بالا بر برنتفورد و وادار کردن میزبان به مجموعه‌ای از دفع‌های شتاب‌زده در نیم ساعت ابتدایی. سه‌گانه میانی مهمان به‌طور مؤثر چرخش کرد، مسیرهای پاس مرکزی را قطع کرد و ساخت بازی برنتفورد را به سمت خط کناری سوق داد، جایی که میزبان برای پیشبرد توپ با هر ریتمی دشواری داشت.
واکنش برنتفورد عمدتاً واکنشی بود. تیم توماس فرانک عمیق‌تر از حد معمول نشست، مالکیت را در یک‌سوم میانی واگذار کرد و به دنبال ضدحمله از طریق مهاجمان کناری خود بود. این رویکرد تا نیمه‌وقت موقعیت‌های واضح کمی ایجاد کرد و برتری سرزمینی ساندرلند در سهم بیشتر شوت و کرنر منعکس شد.
نیمه دوم الگوی مشابهی را دنبال کرد تا ساندرلند شکست، فشار مداوم را به گلی تبدیل کرد که کنترلش بر بازی آن را توجیه می‌کرد. برنتفورد که در یک‌سوم نهایی چیز کمی ارائه داده بود، با اعلام پنالتی دیرهنگام توسط داور راهی برای بازگشت به بازی یافت و میزبان آن را به گل تبدیل کرد و نتیجه را برابر کرد.
تحلیل تاکتیکی
ساندرلند در آرایش ۴-۲-۳-۱ قرار گرفت که بدون توپ به ۴-۳-۳ تغییر می‌کرد، با سه‌گانه جلویی که به‌طور تهاجمی روی مدافعان میانی برنتفورد پرس می‌کرد و خط میانی که بالا می‌آمد تا فضای بین خطوط را فشرده کند. این طرح در برابر ترجیح برنتفورد برای پاس‌های قطری بلند به سمت مهاجمانش خوب کار کرد، زیرا دفاع‌های کناری ساندرلند بیشتر نبردهای هوایی را بردند و مالکیت را به‌سرعت بازگرداندند.
آرایش ۴-۳-۳ برنتفورد برای بارگذاری بیش‌ازحد کناره‌ها طراحی شده بود، اما میانی فشرده ساندرلند مانع از تغییر بازی مؤثر میزبان شد. هافبک‌های مرکزی زنبورها اغلب منزوی بودند و تلاش‌هایشان برای بازی از میانه به‌طور منظم قطع می‌شد. وقتی برنتفورد فضا پیدا کرد، از توپ‌های دوم و ضربات ایستگاهی آمد نه از حرکات هجومی ساخت‌یافته.
از نظر دفاعی، چهار مدافع برنتفورد عمیق نشستند تا در برابر توپ‌های پشت خط دفاعی محافظت کنند، که به ساندرلند اجازه داد دفاع‌های کناری خود را جلو بفرستد و فشار را حفظ کند. معاوضه این بود که محوطه جریمه شلوغ شد...
