برایتون و لیدز در ورزشگاه امکس پس از تساوی ۱-۱ امتیازات را تقسیم کردند؛ نتیجه‌ای که محدودیت‌های بازی مالکانه برایتون و استحکام ساختار ضدحمله لیدز را آشکار کرد. برایتون بخش‌های طولانی مسابقه را کنترل کرد اما نتوانست برتری میدانی را به حاشیه پیروزی تبدیل کند. لیدز فشار را جذب کرد، در ضدحمله گل زد و به اندازه کافی از محوطه جریمه خود دفاع کرد تا با نتیجه‌ای زمین را ترک کند که فصلش را در مسیر درست نگه می‌دارد.
خلاصه مسابقه
برایتون از سوت آغاز شرایط را تعیین کرد، توپ را از میانه میدان گرداند و هر دو دفاع کناری را بالا فرستاد تا لیدز را در بلوکی عمیق قفل کند. میزبان فضای بین خطوط را پیدا کرد اما در تبدیل این کنترل به موقعیت‌های واضح دچار مشکل شد، چرا که لیدز محوطه جریمه را پر کرد و مسیرهای شوت را بست. گل نخست از فشار پیوسته برایتون به دست آمد؛ پاداشی برای صبرش در مالکیت و تمایلش به حمله به توپ دوم.
لیدز با رویکردی مستقیم‌تر پاسخ داد. گل تساوی از یک انتقال سریع حاصل شد؛ توپ پیش از آنکه ساختار دفاعی برایتون بازسازی شود به جلو رفت. از آن لحظه مسابقه به الگویی آشنا رسید: برایتون با توپ، لیدز با بلوک میانی فشرده و برنامه‌ای برای جهش به جلو در لحظه از دست دادن توپ. برایتون در دقایق پایانی برای گل برتری فشار آورد، اما لیدز شکل خود را حفظ کرد و میزبان را به شوت‌هایی از راه دور محدود کرد.
تحلیل تاکتیکی
برایتون در آرایش همیشگی ۴-۲-۳-۱ صف کشید، با دو هافبک محوری که وظیفه بازچرخانی مالکیت را داشتند و هافبک‌های تهاجمی که به نیم‌فضاها می‌رفتند. ساخت بازی آن‌ها صبورانه بود و اغلب ریتم را کند می‌کرد تا لیدز را بیرون بکشد، اما لیدز از پرس بالا برای مدت طولانی خودداری کرد. در عوض، مهمان در بلوک میانی ۴-۴-۲ نشست، خطوط خود را فشرده نگه داشت و مدافعان میانی برایتون را مجبور کرد به جای بازی از عمق، توپ را عرضی بچرخانند.
محرک‌های پرس لیدز واضح بود: آن‌ها فقط زمانی جلو می‌آمدند که توپ به کناره می‌رفت یا هافبک برایتون لمس سنگینی داشت. این نظم توانایی برایتون در ارسال پاس‌های شکافنده را محدود کرد و میزبان را به سانتر از کناره‌ها سوق داد، که مدافعان میانی لیدز با آرامش با آن‌ها برخورد کردند. وقتی لیدز توپ را می‌گرفت، به دنبال حمله سریع از کانال‌ها بود و فضای پشت دفاع‌های کناری پیشروی برایتون را هدف می‌گرفت.
تقابل کلیدی، رویارویی هافبک‌های تهاجمی برایتون با زوج میانی لیدز بود. خلاقان برایتون جیب‌های فضا را پیدا می‌کردند اما اغلب پیش از شوت یا پاس نهایی با مدافع دومی روبرو می‌شدند. لیدز
