در دیداری از رقابت‌های بسکتبال، تیم‌های والنسیا و مکابی تل آویو به مصاف هم رفتند؛ جدالی که در نگاه اول با توجه به برتری آماری والنسیا در تعداد شوت‌ها، انتظار می‌رفت به سود میزبان یا تیم مدعی تمام شود. اما آمار این بازی روایت دیگری دارد. مکابی تل آویو با وجود شوت‌های کمتر، عملکردی بسیار دقیق‌تر از خود به نمایش گذاشت و همین دقت، تفاوت اصلی میان دو تیم بود.
نگاهی به آمار شوت‌های میدانی، عمق ماجرا را روشن می‌کند. والنسیا در این بازی ۷۱ شوت میدانی به سمت حلقه روانه کرد که تنها ۳۳ مورد آن به ثمر نشست؛ یعنی درصدی نزدیک به ۴۶.۵. در مقابل، مکابی تل آویو از ۶۳ شوت میدانی، ۳۷ شوت را وارد سبد کرد که درصدی حدود ۵۸.۷ را نشان می‌دهد. این اختلاف بیش از دوازده درصدی در دقت شوت، به تنهایی می‌تواند سرنوشت یک بازی را تغییر دهد. والنسیا حجم شوت بیشتری تولید کرد، اما مکابی هر شوت را با ارزش‌تر تبدیل کرد.
از خط سه امتیازی، این تفاوت حتی چشمگیرتر می‌شود. مکابی تل آویو ۲۴ شوت سه امتیازی زد و ۱۴ مورد آن را به ثمر رساند؛ درصدی بالغ بر ۵۸.۳ که آماری فوق‌العاده در بسکتبال مدرن محسوب می‌شود. والنسیا اما ۳۸ شوت سه امتیازی روانه حلقه کرد و فقط ۱۱ بار موفق شد؛ یعنی حدود ۲۸.۹ درصد. این یعنی مکابی با نصف تلاش والنسیا در خط سه، سه امتیازی بیشتری ثبت کرد. در واقع، اسپانیایی‌ها در پرتاب‌های سه امتیازی هم پرمصرف بودند و هم کم‌بازده، و همین موضوع یکی از اصلی‌ترین دلایل عقب‌ماندگی آن‌ها بود.
در خط پرتاب‌های آزاد نیز نکته‌ای قابل توجه وجود دارد. والنسیا ۱۲ پرتاب آزاد گرفت و ۱۱ مورد را وارد کرد؛ درصدی نزدیک به ۹۱.۷ که آماری قابل قبول است. مکابی اما تنها ۷ پرتاب آزاد داشت و فقط ۳ مورد را به ثمر رساند؛ یعنی حدود ۴۲.۹ درصد. این آمار نشان می‌دهد مکابی کمتر به خط پرتاب آزاد رسید و در همان فرصت‌های محدود هم دقت کافی نداشت، اما برتری‌اش در شوت‌های میدانی و سه امتیازی این ضعف را جبران کرد.
در بخش پاس منجر به گل، مکابی با ۲۴ پاس در مقابل ۱۹ پاس والنسیا، گردش توپ بهتری داشت. این آمار نشان می‌دهد مکابی توپ را بهتر به گردش درآورد و موقعیت‌های باکیفیت‌تری خلق کرد، در حالی که والنسیا بیشتر به تلاش‌های انفرادی یا شوت‌های اجباری متوسل شد. ریباند دو تیم برابر بود؛ هر دو ۲۹ ریباند گرفتند. اما ترکیب ریباندها متفاوت بود: والنسیا ۹ ریباند تهاجمی و ۲۰ ریباند دفاعی داشت، در حالی که مکابی تنها ۴ ریباند تهاجمی اما ۲۵ ریباند دفاعی ثبت کرد. این یعنی مکابی کنترل بهتری روی سبد دفاعی خود داشت و اجازه نداد والنسیا از ریباندهای تهاجمی امتیاز زیادی بگیرد.
در بخش دفاعی، مکابی با ۴ بلاک در مقابل ۱ بلاک والنسیا، حضور مؤثرتری در محافظت از حلقه داشت. همچنین مکابی ۶ توپ‌ربایی در مقابل ۵ توپ‌ربایی والنسیا ثبت کرد. نکته مهم دیگر، تعداد از دست دادن توپ است: مکابی ۱۵ بار توپ را از دست داد، در حالی که والنسیا تنها ۱۰ بار مرتکب این خطا شد. با این حال، برتری مکابی در دقت شوت آنقدر زیاد بود که این اختلاف در از دست دادن توپ نتوانست نتیجه را به سود والنسیا تغییر دهد. خطاهای شخصی دو تیم نیز برابر و ۱۵ بود.
در تحلیل تاکتیکی نهایی، باید گفت مکابی تل آویو با انتخاب‌های هوشمندانه‌تر در حمله، به‌ویژه در خط سه امتیازی، و با گردش توپ بهتر، توانست برتری خود را تحمیل کند. والنسیا اگرچه حجم شوت بیشتری تولید کرد و در پرتاب‌های آزاد دقیق بود، اما در فاز حمله بی‌رحم نبود و شوت‌های کم‌کیفیت زیادی را هدر داد. ترکیب والنسیا و مکابی تل آویو در این بازی نشان داد که در بسکتبال مدرن، کیفیت شوت بر کمیت آن ارجحیت دارد. بازیکنان کلیدی مکابی در خط سه امتیازی و ساخت موقعیت، نقش تعیین‌کننده‌ای ایفا کردند و تاکتیک‌های این تیم بر پایه دقت و صبر در حمله بنا شده بود. در مقابل، والنسیا با وجود تلاش فراوان، در اجرای تاکتیک‌های تهاجمی خود ناکام ماند و نتوانست از حجم بالای شوت‌هایش بهره لازم را ببرد. نتیجه این بازی، درسی روشن برای تیم‌هایی است که گمان می‌کنند تعداد شوت بیشتر به معنای برتری است؛ در بسکتبال، آنچه سرنوشت را رقم می‌زند، دقت و هوشمندی در انتخاب شوت است.
