دیدار تیم‌های دومینیکا و گویان در چارچوب رقابت‌های لیگ، با نمایشی متفاوت از دو تیم همراه بود؛ جایی که گویان با در دست گرفتن ابتکار عمل و مالکیت ۶۴ درصدی توپ، کنترل جریان بازی را در اختیار داشت، اما دومینیکا با سازمان دفاعی منظم و پاکسازی‌های پیاپی، اجازه نداد حریف به راحتی به دروازه‌اش نزدیک شود. این بازی از نظر آماری، نمونه‌ای روشن از تقابل دو سبک متفاوت بود: یکی مبتنی بر گردش توپ و تصاحب میدان، دیگری مبتنی بر دفاع فشرده و ضدحمله.
نخستین شاخصی که برتری گویان را نشان می‌دهد، آمار پاس‌هاست. گویان در مجموع ۴۷۲ پاس ارسال کرد که ۳۹۳ پاس آن موفق بود، در حالی که دومینیکا تنها ۲۶۳ پاس داشت که ۱۷۳ پاس آن به مقصد رسید. این اختلاف چشمگیر در تعداد و دقت پاس، بیانگر آن است که گویان توانسته بود ریتم بازی را تعیین کند و با گردش سریع توپ، خطوط دفاعی دومینیکا را جابه‌جا کند. در مقابل، دومینیکا با ۹۰ پاس ناموفق، در حفظ توپ و انتقال سریع از دفاع به حمله دچار مشکل بود.
در بخش تهاجمی، گویان با ثبت ۸ شوت در چارچوب و دقت شوت ۵۰ درصد، بسیار خطرناک‌تر از حریف ظاهر شد. دومینیکا تنها ۳ شوت در چارچوب داشت و دقت شوت‌هایش ۲۷ درصد بود. نکته قابل توجه آن است که هر دو تیم ۷ شوت خارج از چارچوب و یک شوت بلوکه‌شده ثبت کردند، اما تفاوت اصلی در کیفیت موقعیت‌سازی و انتخاب لحظه شوتزنی بود. گویان ۸ شوت از داخل محوطه جریمه و ۸ شوت از خارج آن زد، در حالی که دومینیکا ۷ شوت داخل محوطه و ۴ شوت خارج از آن داشت. این آمار نشان می‌دهد گویان هم در نفوذ به عمق دفاع و هم در شوتزنی از راه دور فعال بوده است.
از منظر فیزیکی و نبردهای میدانی، آمار تقریباً متعادل است. هر دو تیم ۱۳ خطا و ۸۲ حمله داشتند. دومینیکا ۱۳ تکل زد که ۱۱ تکل آن موفق بود، در حالی که گویان ۱۴ تکل با ۹ تکل موفق داشت. دومینیکا با ۱۸ پاکسازی در برابر ۱۷ پاکسازی گویان، نشان داد که خط دفاعی‌اش زیر فشار مداوم قرار داشته و مجبور به دفع توپ‌های خطرناک شده است. کرنرها نیز برای هر دو تیم ۲ عدد بود و آفساید دومینیکا ۱ و گویان ۲ ثبت شد.
یکی از نکات کلیدی این بازی، تفاوت در نظم تاکتیکی دو تیم بود. گویان بدون دریافت هیچ کارت زردی بازی را به پایان رساند، در حالی که دومینیکا ۳ کارت زرد گرفت. این آمار نشان می‌دهد دومینیکا برای متوقف کردن حملات گویان، ناچار به خطاهای تاکتیکی شده و در برخی لحظات کنترل خود را از دست داده است. دروازه‌بان دومینیکا با ۳ سیو، یکی از عوامل اصلی جلوگیری از گل‌های بیشتر گویان بود، در حالی که دروازه‌بان گویان تنها ۲ سیو داشت.
در مجموع، اگرچه گویان در فاز تهاجمی و مالکیت توپ برتری آشکاری داشت، اما ناتوانی در خلق موقعیت‌های بزرگ (هر دو تیم صفر موقعیت بزرگ ایجاد کردند) و دفاع منسجم دومینیکا باعث شد این برتری آماری به گل‌های متعدد تبدیل نشود. دومینیکا با وجود مالکیت کمتر، توانست با انسجام دفاعی و استفاده از ضدحملات، بازی را متعادل نگه دارد. این دیدار نشان می‌دهد که در فوتبال، تسلط بر توپ بدون خلق موقعیت‌های واقعی گل، لزوماً به برتری منجر نمی‌شود و تیم‌هایی که در جدول رده‌بندی به دنبال امتیازات حساس هستند، باید میان مالکیت و کارایی تهاجمی تعادل برقرار کنند. پیش‌بازی Dominica - Guyana نیز از همین منظر، تقابل دو فلسفه متفاوت بود: یکی مالکانه و دیگری دفاعی-ضدحمله‌ای.
