بایرن مونیخ در این دیدار به‌عنوان تیم میزبان وارد میدان شد و انتظار می‌رفت ریتم بازی را کنترل کند، اما دبی با عملکردی قاطع در خارج از خانه با نتیجه ۱۰۷-۹۱ پیروز شد؛ دیداری که در فاز دفاعی و در خط پرتاب آزاد تعیین‌کننده شد. نتیجه نهایی نشان‌دهنده تیمی از دبی است که دقیق‌تر، منظم‌تر و در لحظات حساس بسیار کارآمدتر بود.
گویاترین آمار شب، تعداد از دست دادن توپ بود. بایرن مونیخ ۱۳ بار توپ را از دست داد، در حالی که دبی تنها ۶ بار مرتکب این خطا شد. این فاصله هفت‌مالکیتی مستقیماً به فرصت‌های امتیازآوری بیشتر برای میهمان تبدیل شد که مالکیت‌های پاکیزه‌تر خود را به ۳۸ گل میدانی از ۶۸ تلاش تبدیل کرد. در مقابل، بایرن ۳۴ از ۶۲ تلاش میدانی خود را موفق کرد. درصدهای شوت نزدیک‌تر از آنچه نتیجه نشان می‌دهد بود، اما توانایی دبی در حفظ توپ به آن‌ها برتری حجمی داد که نتیجه مسابقه را رقم زد.
حضور دفاعی دبی داستان این بازی بود. هفت بلاک و هفت توپ‌ربایی — در مقایسه با صفر بلاک و سه توپ‌ربایی بایرن — نشان‌دهنده تیمی است که به‌طور مداوم ریتم بایرن را مختل کرد. باواریایی‌ها توپ را به‌اندازه کافی خوب گرداندند تا ۲۰ پاس گل ثبت کنند، اما این پاس‌های اضافی اغلب تحت فشار انجام می‌شد و نبود هرگونه محافظت از رینگ در سمت آن‌ها باعث شد دبی با اطمینان به منطقه رنگی حمله کند. ۲۸ پاس گل دبی روی ۳۸ گل میدانی، نشان‌دهنده یک سیستم تهاجمی فداکارانه و روان است که مکرراً بازیکن آزاد را پیدا می‌کرد.
شوت سه‌امتیازی نیز یکی دیگر از عوامل جدایی بود. دبی ۲۹ شوت از پشت قوس تلاش کرد و ۱۳ شوت را وارد کرد، در حالی که بایرن ۱۲ از ۱۹ را موفق شد — درصد بالاتر اما با تلاش‌های بسیار کمتر. اکراه بایرن از شوت‌زنی از راه دور فاصله‌گذاری آن‌ها را محدود کرد و وقتی به سمت سبد نفوذ می‌کردند، بلاک‌کنندگان دبی منتظرشان بودند. در خط پرتاب آزاد، ۱۸ از ۲۱ دبی در مقابل ۱۱ از ۱۴ بایرن قرار گرفت؛ بازتابی از تهاجمی بودن میهمان در حمله به سبد و تمایل بایرن به بسنده کردن به شوت‌های تحت فشار.
ریباند تقریباً برابر بود — بایرن با ۲۵-۲۴ برتری داشت و هر دو تیم ۴ ریباند تهاجمی گرفتند — بنابراین امتیازهای شانس دوم تفاوت‌ساز نبود. در عوض، بازی در انتقال و در ساختار دفاعی نیمه‌زمین از دست رفت. ۱۵ خطای شخصی و ۱۳ از دست دادن توپ بایرن مدام momentum را به دبی می‌داد، تیمی که هرگز اجازه نداد میزبان رگه‌های پیوسته بسازد.
از نظر تاکتیکی، برتری دبی از نظم و هویت دفاعی نشأت می‌گرفت. ۷ بلاک و ۷ توپ‌ربایی آن‌ها بازتاب طرحی مبتنی بر دفاع کمکی و دست‌های فعال است، در حالی که ۶ از دست دادن توپ آن‌ها نشان‌دهنده یک حمله صبور است که از تحمیل بازی خودداری کرد. ۲۰ پاس گل بایرن نشان می‌دهد که آن‌ها توپ را تقسیم کردند، اما با صفر بلاک و تنها سه توپ‌ربایی، هیچ پاسخی برای حمله دبی به رینگ نداشتند. نتیجه منصفانه است — دبی در هر دو فاز تیم بهتری بود و شکاف در از دست دادن توپ و عملکردهای دفاعی دقیقاً توضیح می‌دهد که چرا باواریایی‌ها در خانه کوتاه آمدند.
