دیدار آتالانتا و ونتزیا در سری آ، یکی از آن بازی‌هایی بود که آمار و نتیجه در دو جهت متفاوت حرکت می‌کنند. آتالانتا با وجود برتری آشکار در خلق موقعیت، با یک کارت قرمز و عملکرد درخشان دروازه‌بان حریف، نتوانست از موقعیت‌های خود بهره کامل ببرد. ونتزیا اما با مالکیت ۶۴ درصدی توپ، بازی را در دست گرفت و با ۲.۶۳ گل انتظاری، نشان داد که تیم خطرناک‌تری در فاز هجومی بوده است. پیش‌بینی بازی Atalanta و Venezia پیش از این دیدار، بیشتر به سمت برتری آتالانتا متمایل بود، اما آمار تقابل‌ها و فرم اخیر ونتزیا نشان می‌داد که این تیم می‌تواند غافلگیرکننده باشد.
نگاهی به اعداد هجومی، عمق فاجعه را برای آتالانتا روشن می‌کند. این تیم ۲۲ شوت به سمت دروازه ونتزیا زد که ۱۱ مورد آن در چارچوب بود. ۱۶ شوت از داخل محوطه جریمه و ۶ شوت از بیرون آن، همراه با ۶ موقعیت بزرگ خلق‌شده، حکایت از یک فشار هجومی سنگین دارد. ۱۸ پاس کلیدی و ۷ کراس موفق از ۱۷ کراس، نشان می‌دهد که آتالانتا از جناحین نیز به خوبی تغذیه می‌شد. اما در طرف مقابل، دروازه‌بان ونتزیا با ۷ سیو، یکی از ستاره‌های پنهان بازی بود. در واقع، اگر دقت شوت‌های آتالانتا ۵۰ درصد بود، ونتزیا با دقت ۲۱ درصدی، تنها ۴ شوت در چارچوب داشت اما ۲.۶۳ گل انتظاری ثبت کرد؛ یعنی کیفیت موقعیت‌هایش به‌مراتب بالاتر بود.
نکته کلیدی دیگر، اخراج بازیکن آتالانتا بود که معادلات را تغییر داد. آتالانتا با ۱۴ خطا و بدون کارت زرد، در نهایت با یک کارت قرمز، ده نفره شد. این اتفاق در حالی رخ داد که ونتزیا با ۶ خطا و ۲ کارت زرد، بازی را کنترل‌شده‌تر پیش برد. ونتزیا ۵۸۰ پاس با دقت بالای ۹۰ درصد رد و بدل کرد و ۱۶۴ پاس به یک‌سوم نهایی حریف فرستاد؛ آماری که نشان می‌دهد این تیم نه تنها توپ را در اختیار داشت، بلکه به‌طور مداوم به منطقه خطر نفوذ می‌کرد. در مقابل، آتالانتا با وجود مالکیت کمتر (۳۶ درصد)، ۵۸ پاس به یک‌سوم نهایی داشت و ۱۷۷ پاس در نیمه حریف ارسال کرد؛ یعنی بازی مستقیم و سریع را ترجیح می‌داد.
آمار دفاعی نیز قابل تأمل است. آتالانتا ۲۷ کلیرنس و ۹ قطع توپ داشت، در حالی که ونتزیا ۱۵ کلیرنس و ۹ قطع توپ ثبت کرد. ونتزیا در نبردهای هوایی ۶ از ۱۳ دوئل را برد و آتالانتا ۷ از ۱۳. اما نکته مهم‌تر، دریبل‌های موفق ونتزیا (۹ از ۱۴) در مقابل آتالانتا (۳ از ۷) بود که نشان می‌دهد بازیکنان ونتزیا در موقعیت‌های تک‌به‌تک برتری داشتند. آفسایدهای ونتزیا (۵) نیز گویای تلاش این تیم برای شکستن خط دفاعی آتالانتا با حرکات عمقی بود.
در جمع‌بندی تاکتیکی، باید گفت آتالانتا با وجود خلق موقعیت‌های فراوان، در زدن ضربات نهایی و حفظ تمرکز دفاعی ناکام بود. اخراج بازیکن، فشار روانی و درخشش دروازه‌بان حریف، سه ضلع مثلثی بودند که برد را از این تیم گرفتند. ونتزیا اما با مالکیت بالا، پاس‌های دقیق و استفاده بهینه از موقعیت‌های محدود، ثابت کرد که نتیجه این بازی نه تنها منعکس‌کننده برتری آماری آتالانتا نیست، بلکه نشان‌دهنده هوشمندی تاکتیکی ونتزیا در مدیریت بازی است. فرم اخیر ونتزیا و آمار تقابل‌ها پیش از این بازی نیز هشدار داده بود که این تیم را نباید دست‌کم گرفت.
