دورهام با ثبت 349 برای 8 و سپس اخراج میزبان برای 187، کنترل مسابقه قهرمانی شهرستان خود مقابل لانکاشر را به دست گرفت. این برتری 162 ران در اینینگ اول، تیم میزبان را با کار تعمیر قابل توجهی روبرو می‌کند. این فاصله به اندازه کافی زیاد است تا بقیه مسابقه را حول یک سوال شکل دهد: آیا لانکاشر می‌تواند به اندازه کافی طولانی بت بزند تا از شکست اینینگ در زمینی که قبلا به بولرها کمک کرده است، جلوگیری کند؟

مجموع دورهام بر پایه‌های یک ترتیب بتینگ بنا شد که توپ جدید را جذب کرد، شراکت‌هایی در اوورهای میانی ساخت و زمانی که توپ قدیمی‌تر شد، سرعت گرفت. امتیاز اینینگ اول نزدیک به 350 در کریکت درجه یک معمولا نشان‌دهنده تلاش جمعی است تا سهم فردی، و نرخ ران مهمانان حدود 3.5 تا 4 در هر اوور نشان می‌دهد که آنها به طور پیوسته امتیاز گرفتند بدون اینکه اجازه دهند حمله لانکاشر برای مدت طولانی شرایط را دیکته کند. بولرهای لانکاشر دوره‌هایی را بررسی خواهند کرد که در آنها خط و طول خود را از دست دادند، به ویژه زمانی که توپ نرم‌تر شد و زمین شروع به کند شدن کرد.

پاسخ 187 لانکاشر، حدود نیمی از مجموع دورهام، به کارت بتی اشاره دارد که هرگز لنگر پیدا نکرد. در کریکت درجه یک، مجموعی با این اندازه معمولا پس از خوشه‌ای از ویکت‌ها در میانه ترتیب رخ می‌دهد، بدون اینکه هیچ بت‌زنی بتواند در طول اینینگ بت بزند و از ترتیب پایین محافظت کند. بولرهای دورهام کانال‌های منظمی را حفظ کردند، هر حرکت درز یا چرخشی که سطح فراهم می‌کرد را استخراج کردند و در فواصل منظم ضربه زدند تا از شراکت قابل توجهی که می‌توانست کمبود را کاهش دهد، جلوگیری کنند.