آنادولو افس استانبول در این دیدار یورولیگ به‌عنوان تیم میزبان انتظار می‌رفت ریتم بازی را کنترل کند، اما بایرن مونیخ با پیروزی ۱۰۱ بر ۹۳ در خانه حریف، بر پایهٔ دقت شوتزنی برتر و فشار دفاعی بی‌امان، زمین را ترک کرد. نتیجهٔ نهایی تنها بخشی از ماجرا را روایت می‌کند: افس در واقع پرتاب‌های آزاد بیشتری زد، ریباندهای بیشتری گرفت و در چند شاخص تلاش و تحرک با بایرن برابر بود، اما باز هم کوتاه آمد.

بارزترین شکاف آماری در خط پرتاب آزاد بود، جایی که آنادولو افس استانبول ۲۷ پرتاب از ۳۰ تلاش خود را وارد سبد کرد؛ نرخ چشمگیر ۹۰ درصد. در مقابل، بایرن مونیخ تنها ۱۴ از ۱۸ پرتاب آزاد خود را موفق به ثبت کرد. این برتری ۱۳ امتیازی از خط پرتاب آزاد باید برای تغییر نتیجهٔ یک بازی نزدیک کافی می‌بود، اما افس ۲۰ بار توپ را از دست داد و بایرن تقریباً هر اشتباه را تنبیه کرد. میهمان ۱۲ توپ‌ربایی ثبت کرد و بی‌دقتی افس را به فرصت‌های ضدحمله تبدیل کرد تا برتری میزبان از خط پرتاب آزاد را خنثی کند.

از نظر شوت میدانی، بایرن مونیخ به‌سادگی دقیق‌تر بود. آن‌ها ۳۷ پرتاب از ۶۵ تلاش خود را وارد سبد کردند؛ نرخ موفقیت ۵۶٫۹ درصد، در مقایسه با ۲۹ از ۶۰ افس که معادل ۴۸٫۳ درصد است. خط سه‌امتیازی شکاف را بیشتر کرد: بایرن ۱۳ پرتاب از ۳۰ تلاش خود از راه دور را وارد سبد کرد، در حالی که آنادولو افس استانبول تنها ۸ از ۲۸ پرتاب خود را موفق به ثبت کرد. این اختلاف پنج پرتاب سه‌امتیازی معادل ۱۵ امتیاز است؛ تقریباً همان حاشیه‌ای که در پایان دو تیم را جدا کرد. توانایی بایرن در گستردن زمین و تبدیل موقعیت‌های باز، در تضاد با شوتزنی نامنظم افس از محیط بود؛ امری که میزبان را ناچار کرد برای تولید حمله به نفوذها و کسب خطا تکیه کند.

ریباند یکی از حوزه‌هایی بود که آنادولو افس استانبول آشکارا در آن پیروز شد. آن‌ها ۳۱ ریباند گرفتند، از جمله ۱۲ ریباند تهاجمی، در مقابل ۲۲ ریباند کل بایرن و تنها ۷ ریباند تهاجمی. این مالکیت‌های اضافی به افس امتیازهای شانس دوم داد و آن‌ها را در فاصلهٔ نزدیک نگه داشت، اما اختلاف در از دست دادن توپ بخش زیادی از این برتری را از بین برد. ۲۳ پاس منجر به گل بایرن روی ۳۷ شوت میدانی موفق نیز نشان‌دهندهٔ سیستم تهاجمی روان‌تر و فداکارتر است، در حالی که افس ۲۰ پاس منجر به گل روی ۲۹ شوت موفق ثبت کرد. میهمان با هدف توپ را گرداند، شوترها را در ریتم مناسب یافت و از ۲۲ خطای شخصی افس بهره برد؛ خطاهایی که بارها بایرن را در لحظات حساس به خط پرتاب آزاد فرستاد، حتی اگر نرخ موفقیت بالایی نداشتند.

از نظر دفاعی، ۱۲ توپ‌ربایی بایرن سلاح تاکتیکی تعیین‌کننده بود. آن‌ها اجرای بازی در نیمهٔ زمین افس را مختل کردند، مسیر پاس‌ها را قطع کردند و میزبان را به تصمیم‌گیری‌های شتاب‌زده واداشتند. افس دو شوت را بلاک کرد و خودش هفت توپ‌ربایی ثبت کرد، اما ۲۰ از دست دادن توپ زخمی خودساخته بود که هیچ میزان دقتی در پرتاب آزاد نمی‌توانست کاملاً آن را التیام بخشد. نظم بایرن در محدود کردن از دست دادن توپ خود به ۱۶ مورد، همراه با درصدهای برتر شوت میدانی و سه‌امتیازی، تعیین‌کننده proved.

برای کسانی که پیش‌بینی و آمار رویارویی آنادولو افس استانبول و بایرن مونیخ را دنبال می‌کنند، این بازی الگویی روشن را تقویت می‌کند: وقتی افس از توپ محافظت نمی‌کند، دقت شوتزنی‌اش نمی‌تواند آن‌ها را در برابر دفاع‌های نخبهٔ اروپایی نگه دارد. فرم اخیر نشان می‌دهد بایرن مونیخ در زمان مناسب به اوج می‌رسد، با حمله‌ای متوازن که از دست دادن توپ را تنبیه می‌کند و از پشت قوس سه‌امتیازی امتیاز می‌گیرد. آنادولو افس استانبول نیز در همین حال باید امنیت توپ خود را اصلاح کند اگر امید دارد ریباندهای قوی و آمار پرتاب آزاد را به پیروزی تبدیل کند. تابلو ممکن است شکستی هشت‌امتیازی را نشان دهد، اما اعداد زیربنایی بازی‌ای را آشکار می‌کنند که با از دست دادن توپ و شوتزنی سه‌امتیازی تعیین شد، نه با خط پرتاب آزادی که افس در آن سلطه داشت.