آلاوس و مالاگا در دیداری که برای میزبان بیش از نتیجه‌ای که رقم خورد نویدبخش بود، امتیازات را تقسیم کردند. آلاوس به‌عنوان تیم مدعی وارد میدان شد و بخش‌های طولانی بازی را کنترل کرد، اما میهمان با تساوی‌ای که بر پایهٔ کارایی و نه تسلط بنا شده بود، زمین را ترک کرد. آمار زیربنایی، داستان تیمی میزبان را روایت می‌کند که به‌اندازهٔ کافی موقعیت برای پیروزی راحت خلق کرد و تیم مالاگایی که با حداقل موقعیت‌ها و مقاومت در ضربات ایستگاهی دوام آورد.
گویاترین رقم، گل انتظاری (xG) است: آلاوس ۱.۸۴ خلق کرد در حالی که مالاگا تنها به ۰.۷۱ رسید. این فاصلهٔ بیش از یک گل کامل، توازن بازی را بازتاب می‌دهد. آلاوس در مجموع ۱۸ شوت زد - ۱۲ شوت از داخل محوطهٔ جریمه - در مقابل ۷ شوت مالاگا که تنها ۵ مورد آن از داخل محوطه بود. آلاوس ۴ شوت در چارچوب داشت و ۶ شوتش بلاک شد، در حالی که مالاگا هیچ شوتی را بلاک نکرد و ۴ تلاشش بیرون از چارچوب رفت. دقت شوت میزبان با ۰.۲۲ متوسط بود و همین اسراف در استفاده از موقعیت‌ها دقیقاً دلیل ثابت ماندن نتیجه است. دقت ۰.۴۳ مالاگا در تعداد بسیار کمتری تلاش، نشان می‌دهد که آن‌ها باید با فرصت‌های محدود چقدر دقیق عمل می‌کردند.
مالکیت توپ به‌طور مساوی ۵۰ درصد تقسیم شد، اما تسلط بر زمین این‌گونه نبود. آلاوس ۲۶۶ پاس در نیمهٔ حریف کامل کرد در مقابل ۲۲۰ پاس مالاگا، ۱۰۰ پاس به یک‌سوم نهایی زد در مقابل ۵۷ پاس مالاگا، و ۳۸ سانتر ارسال کرد - ۱۰ سانتر کامل - در حالی که مالاگا تنها ۷ سانتر زد و ۱ سانتر کامل داشت. آلاوس همچنین ۷ کرنر به دست آورد در مقابل ۲ کرنر مالاگا که پیامد مستقیم فشار مداوم بود. ستون پاس منجر به گل انتظاری (xA) این الگو را تقویت می‌کند: ۱.۱۷ برای آلاوس در مقابل ۰.۵۶ برای مالاگا، با ۱۳ پاس کلیدی در مقابل ۷ پاس. حجم دفاعی مالاگا داستان خودش را می‌گوید - ۳۷ دفع توپ در مقایسه با ۱۴ دفع آلاوس - نشانهٔ آشکار تیمی که دوره‌های طولانی در یک‌سوم زمین خودی مستقر بوده است.
از نظر تاکتیکی، آلاوس با صبوری از میانهٔ میدان بازی‌سازی کرد و از جناحین حمله کرد و با استفادهٔ گزینشی از پاس‌های بلند (۳۰ پاس موفق از ۴۶) بازی را تغییر جهت داد و مالاگا را عقب نگه داشت. ۱۵ تکل موفق آن‌ها از ۲۴ تلاش و ۸ قطع توپ، مانع از آن شد که مالاگا ریتم خود را پیدا کند، در حالی که ۲۲ تکل موفق مالاگا از ۲۷ تلاش نشان می‌دهد که آن‌ها تهاجمی اما واکنشی دفاع می‌کردند. ۸۶ پاس رو به عقب مالاگا در مقابل ۵۲ پاس آلاوس، تیمی را نشان می‌دهد که به چرخش توپ و کند کردن بازی راضی است. این تساوی بازتاب بازی نیست: آلاوس موقعیت‌های بهتر را خلق کرد، بر ورود به محوطهٔ جریمه تسلط داشت و مالاگا را به حالت بقا وادار کرد. برای هر کسی که پیش از شروع بازی شانس‌های آلاوس در برابر مالاگا را می‌سنجید، تیم میزبان بر اساس عملکرد - اگر نه بر اساس نتیجه - شایستهٔ برتری بود. نکات کارشناسی پیش از چنین دیدارهایی اغلب به کیفیت گلزنی بستگی دارد و اینجا همین عامل همه‌چیز را تعیین کرد - ناتوانی آلاوس در تبدیل ۱.۸۴ گل انتظاری به بیش از یک امتیاز، آمار تعیین‌کننده است. اینکه در بازی‌های تکراری از این دست چه کسی برنده خواهد شد، به این بستگی دارد که آلاوس گلزنی خود را تیزتر کند یا همچنان اجازه دهد تسلط بر زمین از دستشان خارج شود.
