اشتوتگارت در برابر اتلتیکو مادرید: ضربه لولینگ، اخراج یولماند، اما اتلتیکو ده‌نفره در دیداری هیجان‌انگیز از لیگ قهرمانان مقاومت کرد
اشتوتگارت و اتلتیکو مادرید در ورزشگاه ام‌اچ‌پی‌آرنا به تساوی ۱-۱ در دیداری به‌شدت رقابتی رسیدند؛ نتیجه‌ای که به یک اندازه به سود میهمان بود و میزبان را ناکام گذاشت. گل ابتدای نیمه اول جیمی لولینگ با گل خولیان آلوارس لحظاتی پس از آغاز نیمه دوم پاسخ داده شد، پیش از آنکه اخراج مورتن یولماند در دقیقه ۶۴ اتلتیکو را ده‌نفره کند و بازی را به محاصره‌ای تمام‌عیار تبدیل کند. اشتوتگارت بر زمین، موقعیت‌ها و گل انتظاری تسلط داشت اما نتوانست ضربه نهایی را وارد کند و هر دو تیم را با امتیازی رها کرد که بار احساسی بسیار متفاوتی دارد.
خلاصه بازی
ورزشگاه ام‌اچ‌پی‌آرنا از همان سوت آغاز پر از هیاهو بود و دقایق ابتدایی نوید شبی از شدت بی‌امان را می‌داد. اشتوتگارت که با سیل حمایت هواداران خانگی به جلو رانده می‌شد، بلافاصله به دنبال تحمیل بازی مبتنی بر پرس بالا و مالکیت توپ بود، اتلتیکو را در عمق زمین میخکوب کرد و مردان دیگو سیمئونه را به سلسله‌ای از دفع‌های شتاب‌زده واداشت. نخستین نقطه جنجالی در دقیقه ۱۷ فرا رسید؛ زمانی که ماکسیمیلیان میتل‌اشتت به دلیل تکل خشن کارت زرد گرفت، اخطاری که مدافع کناری اشتوتگارت را مجبور می‌کرد تا پایان بازی با احتیاط گام بردارد.
تسلط زمینی میزبان در دقیقه ۳۶ پاداش گرفت. جیمی لولینگ، تأثیرگذارترین مهاجم زمین، از فضایی خالی در خط دفاعی اتلتیکو بهره برد و با خونسردی گلزنی کرد تا هواداران خانگی را به وجد آورد. گلی که از پیش در راه بود: اشتوتگارت پیش‌تر رشته‌ای از کرنرها و سانترها را جمع کرده بود و بلاک عمیق اتلتیکو، هرچند سازمان‌یافته، زیر بار فشار مستمر ترک می‌خورد. میهمان با یک گل عقب به رختکن رفت و در حمله بسیار کم‌اثر ظاهر شده بود.
سیمئونه در نیمه دوم دست به تغییر زد و در دقیقه ۴۵ جاناتان دیوید را وارد کرد تا به خط حمله‌اش طراوت و تهدیدی مستقیم‌تر ببخشد. تأثیر آن تقریباً فوری بود. دو دقیقه پس از آغاز نیمه دوم، در دقیقه ۴۷، خولیان آلوارس دروازه را باز کرد و بازی را به تساوی کشاند، هواداران خانگی را ساکت کرد و چهره بازی را کاملاً دگرگون ساخت. گلی با کارایی همیشگی اتلتیکو - یکی از معدود موقعیت‌های واضحی که در تمام شب خلق می‌کرد، با دقتی بی‌رحمانه به گل تبدیل شد.
لحظه تعیین‌کننده بازی در دقیقه ۶۴ فرا رسید؛ زمانی که مورتن یولماند کارت قرمز مستقیم دریافت کرد و اتلتیکو را برای نیم ساعت پایانی ده‌نفره کرد. از آن لحظه به بعد، بازی به محاصره‌ای یک‌طرفه تبدیل شد. اشتوتگارت به جلو سرازیر شد، محوطه جریمه اتلتیکو را با سانترها و شوت‌ها باران کرد و میهمان به پوسته دفاعی حتی عمیق‌تری عقب نشست. سیمئونه بی‌وقفه ترکیب را تغییر داد - آلخاندرو باِنا در دقیقه ۶۹ وارد شد، آلوارس و پابلو باریوس در دقیقه ۷۸ جای خود را دادند و جولیانو سیمئونه در دقیقه ۸۷ به میدان آمد - همه تغییرات با هدف تقویت خط میانی و حفظ این امتیاز.
اشتوتگارت نیز به نوبه خود تغییرات تهاجمی خود را انجام داد. جوشا واگنومان در دقیقه ۵۲ وارد شد، گلزن یعنی لولینگ در دقیقه ۷۲ بیرون آمد و دنیز اونداو و کریس فوریش هر دو در دقیقه ۸۷ برای آخرین تاس به میدان فرستاده شدند. تنش کنار خط در دقیقه ۸۵ به اوج رسید؛ زمانی که خود سیمئونه به دلیل اعتراض کارت زرد گرفت. اما اشتوتگارت با وجود ۹ کرنر، ۲۹ سانتر و رگباری بی‌امان از شوت‌ها نتوانست گل برتری را پیدا کند. دروازه‌بان اتلتیکو چهار سیو حیاتی انجام داد و مدافعان میهمان خود را پیش روی هر توپی انداختند، چهار شوت را بلاک کردند و ۲۴ بار توپ را دفع کردند. سوت پایان ترکیبی از آسودگی برای نیمکت اتلتیکو و ناکامی ملموس برای بازیکنان اشتوتگارت به همراه داشت؛ بازیکنانی که می‌دانستند دو امتیاز را از دست داده‌اند.
تحلیل تاکتیکی و فازهای کلیدی
سباستین هونه‌س اشتوتگارت را در قالبی سیال و تهاجمی چید که هدفش غلبه بر اتلتیکو از طریق حجم صرف مالکیت و عرض زمین بود. میزبان ۵۴ درصد مالکیت توپ را در اختیار داشت و ۴۵۷ پاس از ۵۱۲ پاس را کامل کرد، با ۱۵۴ پاس به یک‌سوم نهایی و ۳۸۲ پاس در نیمه حریف - رقمی چشمگیر. نقشه تهاجمی آن‌ها روشن بود: توپ را به کناره‌ها برسانند، سانتر به محوطه بفرستند و مالکیت را بی‌وقفه بازچرخانی کنند. آن‌ها ۲۹ سانتر انجام دادند - که تنها شش تای آن کامل شد - و ۱۲ شوت از داخل محوطه جریمه زدند که تعهدشان به بازی در مناطق خطرناک را نشان می‌داد. خط میانی به‌ویژه مؤثر بود و ۱۲ پاس کلیدی و ۲.۲۵ پاس گل انتظاری ارائه کرد، در حالی که بازیکنان کناری پیوسته خط دفاعی اتلتیکو را کش می‌دادند.
رویکرد اتلتیکو تصویر آینه‌ای بود. مردان سیمئونه با رغبت مالکیت را واگذار کردند و راضی بودند در بلاکی فشرده و عمیق بنشینند و فضای پشت مدافعان را از اشتوتگارت بگیرند. آمار دفاعی آن‌ها فوق‌العاده بود: ۲۴ دفع، ۲۱ نبرد هوایی موفق از ۳۹ نبرد، هفت تکل موفق و شش قطع توپ. آن‌ها ۶۳ پاس بلند کامل کردند که ۲۶ تای آن موفق بود، به‌عنوان ابزاری برای کاهش فشار و آغاز انتقال‌های سریع به‌جای بازسازی صبورانه. این نقشه تا حدی جواب داد - گل تساوی آلوارس دقیقاً از همین نوع انتقال مستقیم و عمودی به دست آمد - اما به قیمت تقریباً تمام جاه‌طلبی تهاجمی تمام شد. اتلتیکو هیچ موقعیت بزرگی خلق نکرد و تنها سه شوت در چارچوب زد، با رقم گل انتظاری ۰.۸۷ در مقابل ۱.۵ اشتوتگارت.
کارت قرمز یولماند در دقیقه ۶۴ سیمئونه را به موضعی صرفاً واکنشی واداشت. میهمان هر ادعایی مبنی بر ضدحمله را رها کرد و کاملاً بر بقا تمرکز کرد، به بلاکی حتی پایین‌تر فرو رفت و به دروازه‌بان و مدافعان میانی خود برای تحمل این هجوم تکیه کرد. واکنش اشتوتگارت افزایش ریتم و فرستادن بازیکنان بیشتر به جلو بود، اما تمام‌کنندگی‌شان آن‌ها را ناکام گذاشت: از ۲۰ شوت، تنها پنج شوت در چارچوب بود، یعنی دقت شوت تنها ۲۸ درصد. ورود اونداو و فوریش در دقایق پایانی انگیزه تازه‌ای بخشید، اما نظم دفاعی اتلتیکو پایدار ماند. نبرد تاکتیکی در نهایت مساوی شد: کنترل و خلاقیت اشتوتگارت با مقاومت و مدیریت بازی اتلتیکو خنثی شد.
لحظات تعیین‌کننده
- دقیقه ۱۷ - اخطار میتل‌اشتت: کارت زرد زودهنگام مدافع کناری اشتوتگارت او را مجبور کرد تهاجمی‌گری خود را تعدیل کند و تهدید سمت چپ میزبان را برای باقی نیمه اول کمی کند کرد.
- دقیقه ۳۶ - گل لولینگ: این وینگر از فضای خالی در دفاع اتلتیکو بهره برد و خونسرد گلزنی کرد تا به اشتوتگارت برتری مستحقانه بدهد و هواداران خانگی را به وجد آورد.
- دقیقه ۴۵ - ورود جاناتان دیوید: تغییر نیمه‌وقت سیمئونه الهام‌بخش از آب درآمد و به حمله‌ای که از سرویس‌دهی محروم مانده بود طراوت و مستقیم‌بودن بخشید.
- دقیقه ۴۷ - گل تساوی آلوارس: دو دقیقه پس از آغاز نیمه دوم، مهاجم آرژانتینی یکی از معدود موقعیت‌های واضح اتلتیکو را به گل تبدیل کرد، بازی را به تساوی کشاند و روند بازی را کاملاً تغییر داد.
- دقیقه ۶۴ - اخراج یولماند: کارت قرمز مستقیم هافبک اتلتیکو میهمان را ده‌نفره کرد و بازی را به محاصره‌ای تبدیل کرد که سیمئونه را به بازآرایی صرفاً دفاعی واداشت.
- دقیقه ۸۵ - اخطار سیمئونه: اعتراض سرمربی اتلتیکو کنار خط او را با کارت زرد مواجه کرد؛ لحظه‌ای که تنش و فشار دقایق پایانی را به تصویر می‌کشید.
- دقیقه ۸۷ - آخرین تاس اشتوتگارت: اونداو و فوریش در تلاشی آخر برای یافتن گل برتری وارد شدند، اما دفاع اتلتیکو محکم ایستاد.
آمار بازی و تحلیل فنی
آمار / اشتوتگارت / اتلتیکو مادرید
مالکیت توپ: ۵۴٪ (VfB Stuttgart) - ۴۶٪ (Atlético Madrid)
مجموع شوت‌ها: ۲۰ (VfB Stuttgart) - ۱۰ (Atlético Madrid)
شوت در چارچوب: ۵ (VfB Stuttgart) - ۳ (Atlético Madrid)
دقت شوت: ۲۸٪ (VfB Stuttgart) - ۳۰٪ (Atlético Madrid)
گل انتظاری (xG): ۱.۵ (VfB Stuttgart) - ۰.۸۷ (Atlético Madrid)
پاس گل انتظاری (xA): ۲.۲۵ (VfB Stuttgart) - ۰.۸ (Atlético Madrid)
مجموع پاس‌ها: ۵۱۲ (VfB Stuttgart) - ۴۵۸ (Atlético Madrid)
پاس‌های دقیق: ۴۵۷ (VfB Stuttgart) - ۳۷۹ (Atlético Madrid)
پاس به یک‌سوم نهایی: ۱۵۴ (VfB Stuttgart) - ۶۴ (Atlético Madrid)
پاس‌های کلیدی: ۱۲ (VfB Stuttgart) - ۱۰ (Atlético Madrid)
سانتر (کامل‌شده): ۲۹ (۶) (VfB Stuttgart) - ۴ (۴) (Atlético Madrid)
کرنر: ۹ (VfB Stuttgart) - ۰ (Atlético Madrid)
دفع توپ: ۱۷ (VfB Stuttgart) - ۲۴ (Atlético Madrid)
نبردهای هوایی برده: ۱۸/۳۹ (VfB Stuttgart) - ۲۱/۳۹ (Atlético Madrid)
تکل‌های موفق: - (VfB Stuttgart) - ۷ (Atlético Madrid)
قطع توپ: - (VfB Stuttgart) - ۶ (Atlético Madrid)
خطاها: ۱۵ (VfB Stuttgart) - ۷ (Atlético Madrid)
کارت زرد: ۱ (VfB Stuttgart) - ۱ (سرمربی) (Atlético Madrid)
کارت قرمز: ۰ (VfB Stuttgart) - ۱ (Atlético Madrid)
سیو دروازه‌بان: ۲ (VfB Stuttgart) - ۴ (Atlético Madrid)
چشم‌انداز رقابت‌ها و بازی‌های آینده
برای اشتوتگارت، این بیشتر شبیه از دست دادن دو امتیاز خواهد بود تا به دست آوردن یکی. تیم هونه‌س نمایشی با کیفیت واقعی اروپایی ارائه داد - تسلط بر مالکیت، خلق موقعیت‌های بهتر و تولید تقریباً دو برابر گل انتظاری اتلتیکو - اما اسراف در مقابل دروازه، پیروزی شاخص را از آن‌ها گرفت. این نتیجه آن‌ها را با یک امتیاز از بازی‌ای که عمدتاً در کنترل داشتند رها می‌کند و در قالب جدید مرحله لیگ لیگ قهرمانان، جایی که هر امتیاز گران‌بهاست و تفاضل گل می‌تواند تعیین‌کننده باشد، چنین اسرافی ممکن است گران تمام شود. با این حال، نکات مثبت قابل توجه است: ظهور پیوسته لولینگ به‌عنوان بازیکن بازی‌های بزرگ، خروجی خلاقانه خط میانی و توانایی تیم در حفظ فشار مقابل رقیبی نخبه، همه نویدبخش هستند. بازی بعدی اشتوتگارت فرصتی حیاتی برای تبدیل عملکرد به امتیاز خواهد بود و هونه‌س خواستار بی‌رحمانی بیشتر در یک‌سوم نهایی خواهد شد.
اتلتیکو مادرید، در مقابل، این را امتیازی در شرایط دشوار خواهد دید. مردان سیمئونه برای مدت‌های طولانی تیم دوم میدان بودند، تقریباً هیچ خلق نکردند و نیم ساعت پایانی را با ده نفر به‌سختی دفاع کردند، با این حال با تساوی‌ای بیرون آمدند که از مقاومت پایدار و نظم تاکتیکی دیرینه‌شان حکایت دارد. گل تساوی آلوارس لحظه‌ای از کیفیت ناب بود و این عملیات دفاعی - به رهبری دروازه‌بانی که چهار سیو انجام داد و خط دفاعی‌ای که ۲۴ بار توپ را دفع کرد - اتلتیکوی اصیل بود. کارت قرمز یولماند احتمالاً به محرومیت این هافبک منجر خواهد شد و بر سردردهای انتخابی سیمئونه خواهد افزود، اما شخصیتی که بازیکنان باقی‌مانده‌اش نشان دادند آرژانتینی را بسیار خشنود خواهد کرد. در بستر گسترده‌تر مرحله لیگ، این امتیاز خارج از خانه می‌تواند در حساب‌وکتاب نهایی بسیار ارزشمند باشد و اتلتیکو به دنبال ساختن بر آن در دیدار اروپایی بعدی خود خواهد بود، در حالی که فرم داخلی قوی خود در لالیگا را نیز ادامه می‌دهد.
این تساوی هر دو تیم را در رقابت برای صعود به مراحل حذفی با کار در پیش رو رها می‌کند، اما به دلایل بسیار متفاوت. اشتوتگارت باید یاد بگیرد تسلط را به گل تبدیل کند؛ اتلتیکو باید راهی برای ارائه بیشتر در حمله بیابد بدون آنکه استحکام دفاعی‌ای را که همچنان ویژگی تعیین‌کننده‌اش است فدا کند. در شبی با حاشیه‌های باریک و درام بالا در ام‌اچ‌پی‌آرنا، نتیجه تنها بخشی از داستان را روایت کرد - و هر دو سرمربی می‌دانند درس‌های این بازی می‌تواند شکل‌دهنده باقی کمپین‌های اروپایی‌شان باشد.
