مونتزا و ساسولو روز شنبه در ورزشگاه یو پاور به تساوی بدون گل رسیدند، نتیجهای که هر دو تیم را همچنان در جستجوی نخستین پیروزی خود در فصل سری آ نگه میدارد. میزبانان بخشهای طولانی مالکیت توپ را در اختیار داشتند اما نتوانستند برتری میدانی را به گل تبدیل کنند، در حالی که ساسولو با بلوکی فشرده دفاع کرد و در ضدحملات خطرناکتر بود.
مونتزا از سوت آغاز شرایط بازی را تعیین کرد، مدافعان کناری را بالا فرستاد و توپ را از میانه میدان گرداند تا خط دفاعی پنجنفره ساسولو را از شکل خارج کند. مهمانان که از واگذاری توپ راضی بودند، بدون مالکیت به آرایش باریک ۵-۳-۲ عقب نشستند و فشار را دعوت کردند و در نخستین فرصت به دنبال حمله از طریق دو مهاجم خود بودند. موقعیتهای واضح در نیمه اول کم بود. بهترین فرصتهای مونتزا از ارسال به محوطه جریمه به دست آمد، اما مدافعان میانی ساسولو با آرامش آنها را دفع کردند و شوتهای راه دور میزبان به ندرت دروازهبان را آزار داد.
پس از استراحت مونتزا سرعت را افزایش داد، توپ را سریعتر بین خطوط جابهجا کرد و چند کرنر پیاپی به دست آورد. ساسولو با دفاع عمیقتر و کاهش تعداد بازیکنان در پرس پاسخ داد، تصمیمی که مونتزا را به تلاشهای حدسی از بیرون محوطه محدود کرد. مهمانان دو موقعیت واضح نیمه دوم را در ضدحمله داشتند اما هر دو با پاسهای نهایی ضعیف هدر رفت. با گذشت زمان بازی به الگویی قابل پیشبینی رسید: مونتزا با توپ، ساسولو با نظم، و هیچ تیمی قادر به یافتن لحظه تعیینکننده نبود.
مونتزا در آرایش ۳-۴-۲-۱ صف آرایی کرد، با دو هافبک تهاجمی که به نیمهفضاها میرفتند تا بین خطوط میانی و دفاعی ساسولو توپ بگیرند. نیت روشن بود: بارگذاری بیش از حد مرکز، کشیدن بالهای کناری به داخل، و سپس تغییر بازی به بازیکن آزاد در جناح مقابل. سهنفره میانی ساسولو برای پوشش این مسیرهای پاس سخت کار کرد و مدافعان میانی عریض آنها با تهاجم به استقبال گیرندگان توپ رفتند. این مونتزا را مجبور کرد مالکیت را بارها بازچرخانی کند و ریتم تهاجمی آنها را کند کرد.
طرح پرس ساسولو گزینشی بود نه دائمی. آنها فشار را تنها زمانی فعال میکردند که توپ به کناره میرفت یا مدافع میانی مونتزا لمس سنگینی داشت، در غیر این صورت موقعیتهای خود را در بلوکی میانی تا پایین حفظ میکردند. این نظم راهروی مرکزی را بسته نگه داشت و مونتزا را به ارسالهای کمبازده سوق داد. در مالکیت توپ، ساسولو به دنبال ضربات قطری بلند پشت مدافعان پیشروی مونتزا بود.


























