AC Milan bu Serie A maçına favori olarak çıktı; topa sahip olması ve bu üstünlüğü rutin bir iç saha galibiyetine dönüştürmesi bekleniyordu. Bunun yerine Bologna sahadan 4-2'lik bir galibiyetle ayrıldı ve istatistiksel tablo, topa sahipliğin üçte ikisini elinde tutan bir takımın nasıl eli boş döndüğünü tam olarak açıklıyor. Bu, en saf anlamıyla bir "kapkaç" değildi; Bologna galibiyeti hak edecek kadar pozisyon üretti, ancak taraflar arasındaki fark belirleyici anlardaki verimliliğe indirgendi.
Topa sahiplik haritası çarpıcı. AC Milan topun %66'sına sahip oldu ve 671 denemenin 591'inde isabetli pas verdi; bunların 430'u kendi yarı sahasında, 255'i Bologna'nın yarı sahasındaydı. Bologna ise buna karşılık 270 isabetli pas verdi ve topu çok daha az dolaştırdı, yine de Milan'ın 1.71'lik gol beklentisine karşılık 1.88 gol beklentisi üretti. Her iki takım da dört büyük fırsat yarattı, yani ham fırsat üretimi eşitti. Fark dönüştürmedeydi: Milan toplam sekiz şut denemesinden yalnızca üçünü kaleye isabet ettirebildi, bu da 0.38'lik bir şut isabet oranı demek; Bologna ise dokuz denemesinin beşini kaleye göndererek 0.56 isabet oranına ulaştı. Milan'ın kalecisi iki kurtarış yaptı; Bologna'nın kalecisi bir. Büyük fırsatların 4-4 paylaşıldığı bir maçta, kaleyi daha sık bulan takım dört gol attı.
Alttaki rakamlar nüans katıyor. Milan'ın 1.71'lik gol beklentisine karşılık yalnızca 0.41'lik asist beklentisi toplamı, fırsatlarının sürdürülebilir yaratıcı paslaşmadan çok bireysel anlardan ve duran top durumlarından geldiğini gösteriyor. 14 serbest vuruş kazandılar ve 14 orta yaptılar, bunların beşini tamamladılar, ancak yalnızca iki korner ve beş kilit pas, körelmiş bir son pası işaret ediyor. Bologna dokuz kilit pas ve 0.83'lük bir asist beklentisi kaydetti; bu Milan'ınkinin neredeyse iki katı, yani golleri tehlikeli bölgelere daha temiz servisle inşa edildi. Bologna ayrıca ikili mücadelelerde daha fazla kazandı; 19 müdahalenin 12'sini tamamladı, Milan ise 15'in dokuzunu; ve Milan'ın sekizine karşı 12 top kapma yaptı, ev sahibinin oyun kurulumunu defalarca kesti.
Taktiksel olarak Milan'ın 85 geri pası ve 80 başarısız pası, nüfuz etmeden topu dolaştıran bir takımın hikâyesini anlatıyor. Son üç bölgeye 48 kez girdiler ancak ceza sahası içinden yalnızca altı şut ürettiler; bu, o bölgelerde çok daha az zaman geçiren Bologna ile aynı sayı. Bologna'nın 18 uzaklaştırması ve 27 hava topu ikili mücadelesinin 12'sini kazanması, ceza sahasını savunup kontratağa çıkmaktan memnun bir takımı gösteriyor ve yalnızca %34 topa sahiplikten son üç bölgeye 50 pasla, topu her kazandıklarında amaçlı şekilde ileri taşıdılar. Milan'ın 18 denemeden sekiz başarılı driplingi, kolektif keskinlikten yoksun bireysel çabanın bir gecesini daha vurguluyor.
Maç öncesi AC Milan - Bologna bahis oranlarını değerlendiren herkes için, maç öncesi mantık bölgesel üstünlüğe dayanan bir iç saha galibiyetine işaret ediyordu. Uzman tahminleri Milan'ın kontrolüne yaslanırdı ve kimin kazanacağı sorusu tek başına topa sahiplikle çözülmüş görünüyordu. Maç, hassasiyet olmadan topa sahipliğin neden bir tuzak olduğunu kanıtladı: Milan Bologna'nın pas hacmini ikiye katladı ancak sonuçları belirleyen tek metriği kaybetti. Bologna'nın iki sarı kartı ve 16 faulü, fiziksel ve bozucu bir oyun planını kabul ettiklerini gösteriyor ve bu işe yaradı. Skor iki tarafı da haksız yere pohpohlamıyor; yalnızca topun yarısı kadarını iki katı gole dönüştüren takımı ödüllendiriyor.
