Fulham maça kontrolle başladı, topu orta sahadan dolaştırdı ve Palace'ı düşük bloğa hapsetti. Bu baskı yirmi dakika içinde golü getirdi: sağdan yapılan çevirme yakın mesafeden tamamlandı. Palace neredeyse hiç amaçlı bir şekilde orta sahayı geçemedi ancak devre arasından önce eşitliği sağladı: köşe vuruşunda ön direkte dokunulan top arka direkte filelere gitti.
İkinci yarı benzer bir senaryoyla geçti. Fulham soldan iyi işlenmiş bir atakla yeniden öne geçti, ancak Palace yedi dakika içinde bir başka duran toptan cevap verdi. Konuk ekip 78. dakikada ilk kez öne geçti: Fulham'ın köşe vuruşunun ardından hızlı bir kontratakla kaleciyi düşük bir vuruşla geçtiler. Fulham son dakikalarda ileri yüklendi ancak eşitliği bulamadı; son paslar sürekli gecikti veya aşırı sertti.
Taktik analiz. Fulham 4-2-3-1 dizilişiyle oynadı; iki bek de yüksek çıktı ve pivot stoperlerin arasına girerek oyun kurdu. Bu yapı orta sahada sayısal üstünlük sağladı ve sürekli baskıya izin verdi, ancak top kaybında savunmayı açık bıraktı. Palace top rakipteyken 5-4-1 savundu, kanatları verip merkezi korudu, ardından Fulham'ın ileri çıkan beklerinin arkasındaki alana saldırdı.
Palace'ın pres tetikleyicileri dardı ve bilinçliydi. Sadece top kanatlara gittiğinde veya bir Fulham stoperi ağır bir dokunuş yaptığında müdahale ettiler; aksi halde şekli koruyup yana pası teşvik ettiler. Bu disiplin Fulham'ı uzun süre orta ve uzaktan şutlarla sınırladı. Topa sahipken Palace orta sahayı hızlıca atladı, Fulham'ın sol beki ile sol stoperi arasındaki kanala doğrudan koşularla yöneldi.
Belirleyici eşleşme duran toplardı. Fulham köşe vuruşlarını karışık bölge ve adam savunmasıyla karşıladı ve Palace her iki seferde de ön direği kalabalıklaştırarak Fulham'ın kontrol edemediği dokunuşlar üretti. Diğer yönde ise Fulham'ın ortaları sürekli ilk temasta temizlendi; bu bir kurgu değil, uygulama hatasıydı.
Kırılma anları. Devre arasından hemen önce gelen eşitlik maçın psikolojik dengesini değiştirdi. Fulham rahat görünüyordu
