پورتلند با بیشترین اختلاف ۱۱ امتیاز پیش بود اما در هشت دقیقه پایانی تنها ۱۴ امتیاز کسب کرد، در حالی که فینیکس کنترل ریتم و امتیازات را در دست گرفت. این نتیجه فینیکس را در جدول بالاتر از پورتلند قرار داد و میزبان را با فروپاشی دقایق پایانی مواجه کرد که در بازی‌های اخیر تکرار شده است.
پورتلند کوارتر اول را با امتیازگیری داخلی و فرصت‌های شوت دوم کنترل کرد و برتری خود را تا اواسط کوارتر دوم به ۱۱ امتیاز رساند. حمله نیمه‌زمینه آن‌ها از طریق اسکرین‌های بالا به‌طور کارآمد اجرا می‌شد و فینیکس را مجبور به چرخش‌های زودهنگام می‌کرد و شوت‌های باز از محیط ایجاد می‌نمود. فینیکس با حمله به تخته هجومی و تبدیل turnovers به امتیازات سریع فاصله را یک‌رقمی نگه داشت و نیمه اول را با همین شرایط به پایان رساند.
کوارتر سوم ریتم بازی را تغییر داد. فینیکس فشار دفاعی خود را در نقطه حمله افزایش داد، پاس‌های ورودی پورتلند را مختل کرد و مجموعه‌ای از شوت‌های میانی مورد مناقشه را در اواخر ساعت شوت اجباری کرد. برتری پورتلند تا کوارتر پایانی به چهار امتیاز کاهش یافت و فاصله‌گذاری هجومی آن‌ها با تغییر اسکرین‌های بیشتر توسط فینیکس و بسته شدن مسیرهای نفوذ بدتر شد.
در کوارتر چهارم، فینیکس برای اولین بار از دقایق ابتدایی با یک بازی سه‌امتیازی پس از turnover پورتلند پیش افتاد. پورتلند به‌طور مختصر پاسخ داد اما شش مورد از نُه تلاش آخر خود را از دست داد، در حالی که فینیکس پرتاب‌های آزاد و یک سه‌امتیازی گوشه دیرهنگام را تبدیل به امتیاز کرد و برد را قطعی نمود. مرکوری در کوارتر پایانی ۲۶ بر ۱۸ از پورتلند پیشی گرفت.
